In Arabische landen is de oproep tot gebed een indringende kennismaking met de islam. Vijfmaal per dag word je erop getrakteerd. Het koor zingt viermaal Allah akbar, God is de grootste, twee keer Ashhadoe an la ilaha illa ‘llah, Ik getuig dat er geen God dan God is, en twee keer Ashhadoe anna Mohammadan rasoel Allah, Ik getuig dat Mohammed de boodschapper van God is. Dan volgt twee keer Hayya ala ‘l-salah, Kom tot gebed, en Hayya ala ‘l-falah, Kom tot heil. En ‘s ochtends ook nog: Al-salah khayroen min al-nawm, Bidden is beter dan slapen. Het koor sluit af met Allah akbar. La ilaha illa ‘llah.
De gebedsomroeper zingt zijn oproep vanaf de minaret in het rond. En minaretten heb je in Arabische landen overal, dus de oproep klinkt allom.
In Nederland klinkt de gebedsoproep in de moskee zelf. Een dikke man met een flinke bloeduitstorting op zijn vette met doeken omzwachtelde hoofd spreekt hem uit. De versterker zorgt voor een flinke galm, zodat het lijkt alsof hij vanaf en toren de wijde ruimte in roept. De blauwe plek is van het vele bidden en geldt als statussymbool. ,,Het is een teken van het geloof,'' zegt een bezoeker. ,,Een geheim van God met een boodschap, een soort stempel: 'goed bezig'.'' Ook hij heeft zo'n plekje. ,,Maar bij mij kun je het niet zien, want het zit onder mijn haar.''
vandaag over de flirt gelezen in Trouw... en ik dacht, waar is de vrouw.
BeantwoordenVerwijderen